ഏട് മാസിക . 2009 december

രചനകള്‍ മെയില്‍ ചെയ്യുക.
eadumasika@gmail.com
Showing posts with label കഥ. Show all posts
Showing posts with label കഥ. Show all posts

6/28/09

അടിമ

എന്‍. പി. ഹാഫിസ്‌ മുഹമ്മദ്‌



ഇരുട്ട്.
മങ്ങിയ വെളിച്ചം പതുങ്ങിയെത്തുന്നു. പൂര്‍ണ്ണപ്രകാശത്തില്‍ നിറഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്ന സ്ത്രീ. പുരുഷന്‍റെ പൊട്ടിച്ചിരി. ആദ്യം നിഴലും പിന്നെ രൂപവും പ്രവേശിക്കുന്നു. സ്ത്രീയ്ക്കുമീതെ ഭീമാകാര പുരുഷപ്രവേശം.
പുരുഷന്‍: ( ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ) മനസ്സിലായില്ലേ, നീ എനിക്കെന്നും അടിമയാണ്.
സ്ത്രീ: ( കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ) കഷ്ടം, എക്കാലത്തും നിങ്ങള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് അടിമയാണല്ലോ?

സ്ത്രീയുടെ കരച്ചിലും പുരുഷന്‍റെ ചിരിയും. പിന്നെ പതുങ്ങിയെത്തുന്ന ഇരുട്ട്. കൂരാകൂരിരുട്ട്‌.

......................................................
ഏട്, 1991 ഓഗസ്റ്റ്‌
......................................................

തുരുമ്പ്

ശിഹാബുദ്ദീന്‍ പൊയ്ത്തുംകടവ്




മഴ ചോദിച്ചു:
'' എന്തേ മിഴിച്ചു നോക്കുന്നത്... നിനക്കെന്നെ അറിയില്ലേ? ''
ഞാന്‍ പറഞ്ഞു:
'' നീയെന്‍റെ കണ്ണീരല്ലേ? ''
കാറ്റു ചോദിച്ചു:
'' എന്തേ ഒരു കാണാത്ത ഭാവം? ''
ഞാന്‍ പറഞ്ഞു:
'' സ്ഥൈര്യമില്ലാത്ത എന്‍റെ ബുദ്ധിയല്ലേ? ''
നട്ടുച്ച ചോദിച്ചു:
'' എനിക്കെന്തെങ്കിലും തിന്നാന്‍ തരുമോ? ''
ഞാനെന്‍റെ തലച്ചോറെടുത്തുകൊടുത്തു. അത് നന്നേ പുളിച്ചിരുന്നു.
പിന്നെ ഞാന്‍ മഞ്ഞു പുതച്ചുകിടന്നു. ദൂരെ നിന്ന് കാളവണ്ടിമണികള്‍ കിലുങ്ങുന്നു. ഇനി കണ്ണടക്കുകയെ വേണ്ടു...

.....................................................................
ഏട്, 1991 മാര്‍ച്ച്

6/27/09

പേടി

പ്രഭാവതി




വാതില്‍ കര്‍ട്ടന്‍റെ ഞൊറികളില്‍ പാതി മുറിയുന്ന ഗദ്ഗദം.
'' മോനേ.. തറവാട് വില്‍ക്കാന്‍.. നിനക്കീ ബുദ്ധി തന്നതാരാ? ''
മകന്‍ മയക്കത്തിലാണ്. മച്ചില്‍ തൂങ്ങികിടക്കുന്ന വവ്വാലിന്‍റെ നിഴലില്‍ ഭീതിയുറഞ്ഞ് വത്സല പറയുന്നു:
'' പ്രിയതമാ, ഇത് പിശാചുക്കളുടെ സങ്കേതം. എത്രയോ മുത്തച്ഛന്‍മാര്‍... അതും കഴിഞ്ഞ് പിഴപ്പിച്ച പെണ്ണുങ്ങളുടെ ഇച്ഛാശക്തികളും ജാര സന്തതികളുടെ ഒടുക്കത്തെ കരച്ചിലും അമര്‍ത്തപ്പെട്ട വികാരങ്ങളും... ഞാനെത്ര വായിച്ചിരിക്കുന്നു, തറവാടുകളുടെ ചരിത്രം! പ്രണയവും പ്രതീക്ഷയും ചാമ്പല്‍ തൂവുന്ന ഈ ശാപ ഗൃഹത്തില്‍ നിന്നും മോചനം വേണം... പ്രിയതമാ, എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു. വവ്വാലുകള്‍ മാന്തി പൊളിക്കുന്നത് എന്‍റെ ഹൃദയത്തെയാണ്‌...''

അയാള്‍ പ്രിയതമയുടെ ചകിതമായ കണ്ണുകളില്‍ ചുണ്ടുകളാഴ്ത്തി. പിന്നെ ഇരുട്ടിന്‍റെ കവചത്തില്‍നിന്ന് വാതില്‍ കര്‍ട്ടന്‍റെ ഞൊറികളിലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു. അവിടെ അര്‍ത്ഥരഹിതമായ ഒരു മൌനവുമേറ്റി, ഭൂതകാലത്തിലേക്ക് നിറം മങ്ങിയ കണ്ണുകളയച്ച്, അമ്മ വളഞ്ഞു കിടക്കുന്നു.
'' അമ്മേ...''
മകന്‍ അമ്മയെ തഴുകി.
'' അമ്മേ, വത്സല പറയുന്നു...''
'' വേണ്ട. ഞാന്‍ എല്ലാം കേട്ടു. എന്‍റെ ശവം കൂടി കെട്ടിയെടുത്തിട്ടേയുള്ളു...''
മകന്‍ പിന്‍മാറിയില്ല.
'' അമ്മേ, എങ്കില്‍ ഞാനും വത്സലയും എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പൊയ്ക്കോളാം...''
അമ്മ തകര്‍ന്നു.
'' വേണ്ട മോനേ...മോന്‍റെ ഇഷ്ടം പോലെ ആയ്ക്കോ.. നിയ്യില്ലാതെ അമ്മയ്ക്ക്...''
പിന്നെ മകന്‍ ഇരുളിനെ അരിച്ച് വത്സലയുടെ സാമീപ്യം തേടി.

.........................................................................

6/18/09

പ്രായം

കുമുകുമ / കടങ്കഥ
യാദൃഛികമായാണ് പഴയ രണ്ടു സഹപാഠികള്‍ കണ്ടുമുട്ടിയത്‌.
അവള്‍ പറഞ്ഞു:
'' യ്ക്പ്പത്താറഴിഞ്ഞു...''
അവന്‍ പറഞ്ഞു:
'' യ്ക്പ്പത്തഞ്ചായി...''
.....................................................
കുമുകുമ
.....................................................
ഏട്, 1990 സെപ്റ്റംബര്‍, ലക്കം 3
.....................................................
( ചിത്രം ഗൂഗിളില്‍ നിന്നും )
....................................................

6/17/09

ബീരാന്‍ ഉണങ്ങി

ഹംസ കയനിക്കര / കഥ

ബീരാന്‍ അങ്ങാടിയിലൂടെ പാഞ്ഞു. ബീരാന്‍ പായുകയായിരുന്നില്ല. കാറ്റുപോലെ കുതിക്കുകയായിരുന്നു. ചുക്കിന്‍റെയും കുരുമുളകിന്‍റെയും എരിവുള്ള ഗന്ധം അവനെ പിന്തുടര്‍ന്നു.

നാളേറെയായി ബീരാന്‍ പേടിച്ചുനടന്നിരുന്ന സേട്ടു അവനെ പിന്തുടരുകയാണ്. നഗരത്തിലെ എല്ലാ ഇടുങ്ങിയ വഴികളിലൂടെയും ബീരാന്‍ ജീവനുംകൊണ്ട് ഓടി. ഒടുവില്‍ ബീരാന്‍ സേട്ടുവിന്‍റെ കയ്യില്‍ അകപ്പെട്ടു. പാഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന രിക്ഷയില്‍നിന്നും രക്ഷപ്പെടാന്‍ ബീരാന്‍ പഴുതുകള്‍ നോക്കി.

റിക്ഷ സേട്ടുവിന്‍റെ വലിയ പാണ്ടികശാലയുടെ മുന്‍പില്‍ നിന്നു. പാണ്ടികശാലയിലെ പണിക്കാര്‍ ബീരാനെ വാരിയെടുത്ത് ചുക്കും കുരുമുളകും ഉണക്കുന്ന തലത്തില്‍ കൊണ്ടുചെന്നിട്ടു. ബീരാന്‍ സേട്ടുവിനെ ദീനമായി നോക്കി. സേട്ടുവിന്‍റെ തൊട്ടരുകില്‍ ആജാനുബാഹുവായ ഒരു മനുഷ്യന്‍. അയാള്‍ വടക്കേ ഇന്ത്യയിലെ വലിയ ബിസിനസ്സുകാരനായ മറ്റൊരു സേട്ടുവാണ്. അവര്‍ ബീരാനെ വിലപേശുന്നു. അവരുടെ ക്രൂരമായ ചിരി ബീരാനെ ഭയപ്പെടുത്തി. ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന തളത്തില്‍ കിടന്ന് ബീരാന്‍ പിടഞ്ഞു.

ഇപ്പോള്‍ ബീരാന്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും ഉണങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. നല്ല പാകത്തിനുള്ള ഉണക്കം. സേട്ടുവിന് സന്തോഷമായി. ഉണങ്ങിയ ബീരാനെ ചാക്കില്‍ നിറച്ചു. അവനെയും വഹിച്ചുള്ള ഗുഡ്സ്‌ വണ്ടി വടക്കേ ഇന്ത്യയിലേക്ക്‌ പാഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍, ബീരാന്‍റെ തലയിലെ തീപിടിച്ച കഞ്ചാവ് വനത്തില്‍ മഴ പെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി.

...................................................

ഹംസ കയനിക്കര

...................................................

ഏട്, 1990 ജനുവരി ലക്കം 2
( ചിത്രം ഗൂഗിളില്‍ നിന്നും )

..................................................

6/16/09

ഗ്രാമവും നഗരവും

ഗിരീഷ്‌ അത്താണിക്കല്‍
'' എനിക്കിവിടം മടുത്തു, നമുക്ക്‌ നഗരത്തിലേക്ക് പോകാം...''
പെണ്‍കാക്ക, ആണ്‍ കാക്കയോട് പറഞ്ഞു.
പിന്നെ, ഗ്രാമത്തില്‍ വസിക്കുന്ന അവള്‍ നഗരത്തെക്കുറിച്ച് താന്‍ കേട്ടിട്ടുള്ള അത്ഭുതകഥകളൊക്കെ ആണ്‍ കാക്കയെ ധരിപ്പിച്ചു. ആണ്‍ കാക്ക അവളുടെ ആഗ്രഹത്തിന് എതിരുനിന്നില്ല.
പ്രായം ചെന്ന ചില കാക്കകള്‍, നഗരത്തിന്‍റെ ഭീകരതയെക്കുറിച്ച് അനുഭവസഹിതം വിവരിച്ചെങ്കിലും ഫലമുണ്ടായില്ല.
........................................
'' എന്‍റെ വയറുകത്തുന്നു. നമുക്ക്‌ തിരിച്ചുപോവാം...''
നഗരത്തില്‍വെച്ച് അസഹനീയമായ നിരാശയോടെ പെണ്‍കാക്ക പറഞ്ഞു.
ആണ്‍ കാക്ക അതും എതിര്‍ത്തില്ല.
പോകും വഴി കൂറ്റന്‍ ഫാക്ടറിയില്‍ നിന്നുമുയര്‍ന്ന കട്ട പിടിച്ച പുക, വിശന്നവശരായ കാക്കകളുടെ യാത്രയെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചു. ക്ഷീണിച്ചവശയായ പെണ്‍ കാക്ക തൊട്ടു മുന്നില്‍ കണ്ട ഇലക്ട്രിക്‌ ലൈനില്‍ വിശ്രമിക്കാനിരുന്നു. അടുത്ത നിമിഷം...
.......................................
'' നഗരമെങ്ങിനെ? ''
ഏകനായി തിരിച്ചുവന്ന ആണ്‍ കാക്കയോട് ഗ്രാമത്തിലെ മറ്റു കാക്കകള്‍ ചോദിച്ചു.
നനഞ്ഞ സ്വരത്തില്‍ ആണ്‍ കാക്ക പറഞ്ഞു :
'' ശാന്തം... വളരെ ശാന്തം...''
.............................................
ഗിരീഷ്‌ അത്താണിക്കല്‍
............................................
ഏട്, 1990 ജനുവരി ലക്കം 2
( ചിത്രം ഗൂഗിളില്‍ നിന്നും )

6/14/09

വാങ്മയം

കഥ / പ്രഭാവതി





ഓര്‍മ്മയില്‍നിന്നും രസമൂറി അവള്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.


'' അപ്പൂപ്പനും അപ്പൂപ്പന്‍റപ്പൂപ്പനും ആനയും കുതിരയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അംഗരക്ഷകരുണ്ടായിരുന്നു...''


ഗോപുരമുഖപ്പിന്‍ അലങ്കാര ദര്‍പ്പണം ഉദ്യാനവ്യാപിയിലെ സ്നാനകേളികള്‍ പ്രതിഫലിപ്പിച്ചു.


'' നമ്മുടെ അമ്മൂമമാര്‍ വനദേവതമാരായിരുന്നു, മോനേ...''


'' അപ്പഴേ... മാളികകള്‍ എണ്ണത്തില്‍ എത്രെണ്ടമ്മേ?''


പെട്ടെന്ന് ഭാണ്ഡം ഒരു തുടര്‍ച്ച പോലെ റോഡിലേക്കുരുളുന്നു.


'' നാശങ്ങള്‍, സൂര്യന്‍ ഉച്ചിയിലെത്തിയാലും പോവില്ല...''





കടയുടമ പൂട്ട് തുറന്നുതുടങ്ങി.

.................................................................................

പ്രഭാവതി



.................................................................................

ഏട്, 1990 ജനുവരി ലക്കം 2



( ചിത്രം ഗൂഗിളില്‍ നിന്നും )