
ഏടുകളില്
12/2/09
എന്നാണ് നീയൊരു മാലാഖയെപ്പോലെയാവുക?

11/1/09
a tribute to ritwik ghatak
Nay, Ritwik Ghatak
8/1/09
പ്രസിദ്ധി
മൂന്ന് പൊട്ടാസ് കവിതകള്

7/1/09
മൂന്ന് കവിതകള്

കര്മ്മഫലം
മധുരം പോലെ അലിഞ്ഞുചേര്ന്ന്
അല്ലെങ്കില് ചെളിപോലെ അടിയിലൂര്ന്ന്
അതുമല്ലെങ്കില് പാട പോലെ മുകളില് പടര്ന്ന്...
പ്രപഞ്ചം
ഉപമകളില്ലാതെ രചിക്കപ്പെട്ട
ഏറ്റവും വലിയ കവിത.
ചിത്തം
ചിതലരിക്കാത്തത്
ചിതയിലെരിയാത്തത്
...................................................
മഴക്കാല കാഴ്ച്ചകള്

ഇളം തെന്നലിക്കിളി ക്കൂട്ടുമ്പോള്
കിലുകിലാരവത്താല് ...
ഉന്മാദനൃത്ത ചുവടുകള് വെച്ചിളകിയാടും,
മാമരചില്ലകള് കെട്ടിപ്പുണരും വള്ളികള് !
കണ്ണുകള്ക്കാനന്ദ രസം - പകരുമാ കാഴ്ച്ചകള് !
അങ്ങാകാശ മേലാപ്പില് - കരിമുകിലിഴഞ്ഞു കിഴക്കിന് ,
ദിശയില് സംവദിക്കവേ ..
തുള്ളിക്കൊരു കുടം മഴയായ് - ഭൂമിക്ക് ദാഹം തീര്ക്കാന് !
ജീവജാലങ്ങള് തന് - കുടിവെള്ള വറുതിക്കറുതിയായ് !
പൊഴിച്ചത് പുഴയായ് മാറി ,
വഞ്ചി കണക്കിനു തുഴഞ്ഞു പ്പോകുന്നിതോ -
ഇരുചക്ര ,നാല്ചക്ര വാഹനങ്ങള് !

പാതയോരത്തു ..കാല്നട പ്പാതകള് -
കണ്ണില് പെടാതുഴലുന്ന ജനം , മറിഞ്ഞു ഗര്ത്തങ്ങളില് വീണു-
കൈ ,കാലിനെല്ലുനുറുങ്ങിയും ,
ആതുരാലയത്തിലഭയം തേടുന്നോര് !
ഓടകള് പ്പൊട്ടിയൊഴുകി ചേരുന്നു ....
ഡങ്കിപ്പനി ,എലിപ്പനി ,പന്നിപ്പനി ,കോളറ ...
ഭയാനകം , മരണത്തിന് കാലൊച്ചകള് !
ഇളം തെന്നല് വീശി , ക്കൊടുങ്കാറ്റായ് മാറി -
പ്രകൃതി തന് ,വികൃതി താണ്ഢവം !
മക്കളെ പേറിനിന്നോരാ വരിക്കപ്ലാവ് ,
തായ് വേരിളകി വീടിന്നു മേല്കൂരയില് -
പതിക്കവേ ... ഇനിയെന്തെന്ന് ... പറയേണ്ടതില്ലയ്യോ
ഭീകരക്കാഴ്ച്ചകള് ! ഇതും മഴക്കാലക്കാഴ്ച്ചകള് !!!
ചെരുപ്പ്

ഇരയുടെ മൌനം
ചെരിപ്പുകള് കാലുകള്ക്കൊരു കരുതലാണ്
മുള്ളും കൊള്ളിയും തറക്കരുതെ എന്ന് പറഞ്ഞ്
കാലില് ആദ്യമായി ചെരിപ്പിട്ടതും
പതിയെ വേച്ച് വെച്ചതൊരു ശീലമായതും ...
വേട്ടക്കാരന്റെ അലമുറകള്
ഒരുകൂട്ടം ചെരിപ്പുകളുണ്ട് വേട്ടക്കാരന്
ഇരകളുടെ രക്തമൂറ്റി കാലില് പ്രതിഷ്ഠിച്ചവ
കല്ലും മുള്ളും കൊള്ളിയും
ഇരയുടെ ഹൃദയത്തില് തറച്ച് വള്ളികള് തീര്ത്തവ...
വേട്ടയുടെ അവസാനം
ഇരയുടെ വേട്ടയ്ക്ക് പ്രായോജകരില്ല
രക്തമൂറ്റിക്കുടിക്കാന് യന്ത്രങ്ങളുമില്ല
കാതങ്ങളോളം തഴമ്പിച്ചആരവങ്ങളുണ്ട്-അവ
നെഞ്ചേറ്റിയ ഒരു കൂട്ടംചെരിപ്പുകളുമുണ്ട്.
മുഖം കൊള്ളെ ചെരിപ്പുകള് പതിക്കുമ്പോള്
ആരുമൊന്നു വിറക്കും;
ലോകം പടച്ചു വെച്ചവന് പോലും.
ഒടുവില് വേട്ടക്കാരന്
മുട്ട് മടക്കുന്നൊരു കാലം വരും ...
ചെരുപ്പില് തഴമ്പിച്ച ആരവങ്ങളൊന്നായി
പ്രഹരങ്ങളായി പതിക്കും കാലം ...
6/28/09
അനുസരണയില്ലാത്ത കുട്ടി

ഓര്മ്മ

വറ്റിയ പുഴയില്
ഉമ്മയുറങ്ങുന്നു.
എന്റെ
നിലവിളികള്ക്കുമേല്
ഒരു പാറ പോലെ...
എന്റെ
ക്ഷമാപണത്തിനുമേല്
പായല് പച്ച പോലെ...
എനിക്കെല്ലാം ഓര്മ്മ വരുന്നു.
മുലയില്ലാത്ത ഒരമ്മ.
കുഷ്ഠ രോഗിയുടെ
വിരലുണ്ടുറങ്ങുന്ന
കുഞ്ഞ്...
........................................................
ഏട്, 1991 ആഗസ്റ്റ്
........................................................
6/21/09
ക്ഷമാപണം

മാപ്പ്,
നിന്നിലെ അനാഥനും
എകാകിയുമായ ബാലനെ,
സര്വ്വ മാതാക്കളുടെയും
കനിവില്നിന്ന്
ബഹിഷ്കൃതനായ കുട്ടിയെ,
വിജനതയുടെ കാടുകളിലേക്ക്
വലിച്ചെറിഞ്ഞതിന്...
മാര്ഗ്ഗദര്ശനമേകിയ
വെള്ളിനക്ഷത്രങ്ങളെ
ചുട്ടെരിച്ചതിന്...
വിഹ്വലമായ
നീറുന്ന നിലവിളികളെ
നിസ്സംഗതയുടെ
കടലിലാഴ്ത്തിയതിന്...
അക്ഷരങ്ങളുടെ ജാലവിദ്യയില്
നിന്റെ കണ്ണുകളെ
ശൂന്യമാക്കിയതിന്...
സ്വപ്നങ്ങളുടെ തോണിയേറ്റി
നിരര്ത്ഥകതയുടെ ചുഴികളില്
പിടിച്ചു താഴ്ത്തിയതിന്...
നെഞ്ചിലെ സൂര്യനെ
കെടുത്തിയതിന്...
സ്നേഹത്തിന്റെ പൂക്കൂട
തല്ലിക്കൊഴച്ചതിന്...
നിന്നെ തകര്ത്തതിന്...
മാപ്പ്.
........................................................
മിനി. ആര്
........................................................
ഏട്, 1990 ഡിസംബര് , ലക്കം 4
.....................................................
( ചിത്രം ഗൂഗിളില് നിന്നും )
6/20/09
ദരിദ്രന്
അവരുടെ കണ്കിണറ്റില്
കെട്ടിനിറഞ്ഞ ഇടര്ജലത്തില്
അവരെന്നെ സഹതാപത്തോടെ
തള്ളിയിട്ട്, ഉയിരില് മറഞ്ഞ
മാന്യതയുടെ മുള്ളുകൊണ്ട് ഉഴിഞ്ഞും
പിഴിഞ്ഞും പീഡിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഒടുവിലെന്റെ
മെലിവിന്റെ മെലിവില് നോക്കി
അവര് പറഞ്ഞു:
നീ ദരിദ്രനാണ്...
ലോകത്തുള്ള
മുഴുവന് ദരിദ്രര്ക്കും വേണ്ടി
ഞാന് മൂളി...
......................................................
കെ. എസ്. സജീവ്
......................................................
ഏട്, 1990 ഡിസംബര് , ലക്കം 4
......................................................
( ചിത്രം ഗൂഗിളില് നിന്നും )
കുഞ്ഞുണ്ണിക്കവിതകള്
6/18/09
ചിത
ദുരന്തങ്ങളുടെ പാതയില്
ജീവിത മാറാപ്പില് നിന്നും
ചിതറിയ തൊണ്ടുകളാല്
ചിതയൊരുക്കുന്നു ഞാന്.
കുഴച്ച മണ്ണിന് സുഷിരത്തിലൂടെ
അയല്ക്കാരന്റെ ഗുണന ചിഹ്നമിട്ട
മുടിയോഴിഞ്ഞ ശിരസ്സ് പുറത്തേക്ക് തള്ളുന്നു.
എരിയുന്ന കനലുകള് കൊതിയോടെ
ഭസ്മം പൂശിയ ദേഹത്തെ നനക്കുന്നു.

' തലയിലെഴുത്തുകള് ' തെളിയുന്ന ശിരസ്സുമാത്രം
ആര്ത്തിയോടെ എന്നെ നോക്കുന്നു.
വിലാപ വചനങ്ങള് തോരാതെ പെയ്ത വായകള്,
മറവിയുടെ നീലക്കയങ്ങളില് മറഞ്ഞോ?
രാത്രിയുടെ ഹസ്തരേഖാ ശാസ്ത്രത്തില്
ദുര്വിധിക്കോളം
തെളിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ടോ?
...............................................
ബി. എസ്. രാജീവ്
...............................................
ഏട്, 1990 സെപ്റ്റംബര്, ലക്കം 3
........................................
( ചിത്രം ഗൂഗിളില് നിന്നും )
നിഴല്
6/17/09
വിദ്യാലയത്തിലെ ഒരു ദിനം.

...........................................
( ചിത്രം ഗൂഗിളില് നിന്നും )
6/16/09
മോക്ഷം
6/9/09
എബ്രഹാം നിനക്കായ്

പുല്ലുകള്കൊണ്ട് നീ മേഞ്ഞ വീടിന്റെ
മുള്ളുകള്കൊണ്ടുള്ള വാതായാനത്തിലൂടെ
ബോധത്തിന്റെ വിലക്കുകളില്നിന്ന്
അബോധത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക്
ഞാന് ഉണര്ന്നിറങ്ങുമ്പോള്
നിന്റെ പുഞ്ചിരി മാത്രമായിരുന്നു
എന്റെ ശക്തി.
മരണത്തിന്റെ മൂന്നാംനാള് ആഘോഷിക്കുവാന്
കല്ലറവാതില് താനേ തുറന്നു.
മൌനത്തിന്റെ തകര്ന്ന ധൂപക്കുറ്റിയില്നിന്നും
കുന്തിരിക്കത്തിന്റെ ഒരുപിടി ചാരവുമായി
ഒറ്റുകാരുടെയും ദല്ലാളന്മാരുടെയും ഈ നഗരത്തിലേക്ക്
നീ നടന്നുവരുന്നതും കണ്ടു.
ആകാശത്തിലെ വെള്ളിമീന് പോലെ
മാലാകമാരുടെ കീറിയ ചിറകില്
മദം പൊട്ടിയ ആനകള് പാപ്പാന്മാരുടെ മുമ്പില്
ഓശാന പാടിയതും
അത്ഭുതാദരങ്ങളോടെ ഞാന് നോക്കിനിന്നു.
അതിന്നുള്ളിലെ പാറിപ്പറക്കുന്ന നീണ്ട മുടിയും
അഴുക്കുവസ്ത്രത്തില് വാര്ന്നു വീണ
തിരുമുറിവുകളിലെ നിണവും
അലസമായ നിന്റെ നടത്തവും
കണ്ടുവന്ന പുരുഷാരം
ഒരു സ്വപ്നാടനത്തില്
സ്വന്തം മുഖംമൂടികള് വലിച്ചെറിഞ്ഞു.
പിന്നീട്, ആകാശം ചുവക്കുകയും
പുഷ്പങ്ങള് വിടരുകയും
പുരുഷാരം ഒരു ചങ്ങല പോലെ
നിന്നെ അനുഗമിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോള്
ഒരു നക്ഷത്രപ്പകര്ച്ചയ്ക്കും
വെള്ളിടിക്കും ശേഷം
എബ്രഹാം,
നീ ഒന്നുമേ മിണ്ടാതെ
നിന്റെ ചിത നോക്കി നടന്നകന്നല്ലോ?
..................................................................
സുരേഷ്





